tłumaczenia
2010-06-28
Jedność Kościoła wynika w konieczny sposób z jedności Bożej, gdyż Kościół nie jest wielością osób w ich osobowej oddzielności, ale jednością łaski Bożej, żyjącej w wielości stworzeń rozumnych, które korzą się przed łaską
2010-03-26
Będę mówił o prawdach pozytywnej religii – o przedmiotach bardzo dalekich i obcych współczesnej świadomości, zainteresowaniom współczesnej cywilizacji. Zainteresowania współczesnej cywilizacji są takie, jakich nie było wczoraj i nie będzie jutro. Można więc wybrać to, co jest jednakowo ważne w każdym czasie.
2010-03-26
Stwierdziłem, że przeznaczeniem rozwoju Zachodu, zachodniej cywilizacji, jest bycie koniecznym dla ludzkości przejściem od religijnej przeszłości do religijnej przyszłości.
2010-03-26
Jest godne uwagi, że jak religijny stosunek do przyrody, podporządkowanie jej życia i świadomości człowieka i jej ubóstwienie doprowadziły do religijnego negowania przyrody i wszelkiego bytu, doprowadziło do religijnego nihilizmu, tak i filozoficzne ubóstwienie przyrody we współczesnej świadomości, filozoficzny naturalizm doprowadził do filozoficznego negowania wszelkiego bytu, do filozoficznego nihilizmu, który – jak wiadomo – został za naszych dni rozwinięty w systemach Schopenhauera i Hartmanna.
2010-03-26
Negatywna religia – której najlepszym wyrazem jest buddyzm – rozumie absolutną zasadę jako nicość. Zaiste jest ona nicością, gdyż nie jest czymkolwiek, nie jest jakimkolwiek określonym, ograniczonym bytem jako istota wśród innych istot, gdyż jest ponad wszelkim określeniem, jest wolna od wszystkiego.
2010-03-26
Właściwie rozwinięta nauka o ideach ukazuje nam obiektywną istotę zasady Boskiej lub to, co stanowi właściwą metafizyczną dziedzinę jej bytu, niezależną od przyrodzonego świata zjawisk, chociaż z nim powiązaną. Poznaliśmy, jak należy traktować te fundamentalne podstawy i ostateczne elementy wszelkiego bytu, które z jednej strony odnoszą się do widzialnego świata zjawisk jako jego substancjalne zasady lub przyczyny sprawcze, a z drugiej strony stanowią własną treść lub wewnętrzną pełnię zasady Boskiej.
2010-03-26
Widzieliśmy, że uznając zasadę Boską jako istniejącą z absolutną treścią, należy koniecznie uznać w niej trzy współistotne i nierozdzielne podmioty, z których każdy na swój sposób odnosi się do jednej i tej samej absolutnej istoty, ponieważ dysponuje jedną i tą samą absolutną treścią. Pierwszy jest absolutną Prazasadą, duchem jako samoistniejącym, czyli bezpośrednio istniejącym jako absolutna substancja. Drugi jest wiecznym i adekwatnym przejawem lub wyrazem, istotowym Słowem pierwszego, a trzeci jest Duchem powracającym do siebie i przez to zamykającym krąg bytu Bożego, Duchem doskonałym, Duchem Świętym.
2010-03-26
Wieczny lub Boży świat, o którym mówiłem na poprzednim wykładzie, nie jest zagadką dla rozumu. Ten świat jako idealna pełnia wszystkiego oraz zrealizowanie dobra, prawdy i piękna, przedstawia się rozumowi jako to, co samo a siebie powinno być czymś normalnym.
2010-03-26
Świadomość religijna, wychodząc od Boskiej, doskonałej zasady, odnajduje rzeczywisty świat przyrodzony jako nieodpowiadający tej zasadzie, czyli niedoskonały lub nienormalny, a skutkiem tego zagadkowy i niezrozumiały. Ukazuje się on jako coś nieprawdziwego i niewłaściwego, a dlatego trzeba go wyjaśnić na podstawie autentycznego i prawidłowego świata, czyli świata innego, nadprzyrodzonego lub Bożego, który ujawnia się świadomości religijnej jako jego pozytywna treść. Wiążącym ogniwem, przy pomocy którego byt przyrodzony jest wyjaśniany lub wyprowadzany z zasady Boskiej, jest – jak wiemy – człowieczeństwo jako konkretna jedność wszystkich zasad.
<  1  2  3  4  5  6    >